از كودك مان گرفته تا كهن سال ترين فرد اين وطن را به دام مرگ صحرايي ميكشاند با ركبار و گلوله ي تفنگ حكم دادگاه جنگل را تطبيق ميكند تا اين جرم است كه مردم افغانستان يوغ استبداد بي گانگان را به گردن خود نگرند. آيا گناه اين وطن همين است كه شما را در دامان خود جاي داده تا لانه ي ترور بسازيد . با فساد ، جنگ ، خشونت ، مواد مخدر و انفجار مردم را بسزاي اعمال شان برسانيد .

برادران ناراضي آقاي كرزي يكبار ديگر نارضايتي شان را از خداوند كه چرا زنان را بعنوان انسان آفريده با كشتن بي رحمانه ي يك زن مظلوم اعلان كردند اما نفهميدن كه حكم دادگاه صحرانشيني درانتظار جامعه جهاني در واقع اعلام مبارزه در برابر اعتقادات مردم است و تعيين كردند كه مردم اين عمل انجام شده گلايه نداشته باشند زيرا با سرشت جالت ميتوان به ما قبل تاريخ برگشت و با سوختاندن مكاتب (دخترانه ) و سم پاشي بروي دختران مكاتب ، و مسموم ساختن آنان ، جاري نمودن احكام شريعت ملا عمري با سنگ باران و تير باران زنان بايد آشكارا اذعان نمود كه نوع زنده بگور كردن زنان به شكل مدرن آن فقط زمان تغيير كرده است .

والا انديشه ي ابوسفياني بر جاي خود ميخكوب است .

آقاي رئيس جمهور فكر اساسي به حال اين برادران ناراضي ات بكن ، اگر برادرانت از تو و باداران خارجي ات ناراضي اند حداقل ترا بردارند و دربيابانت طعمه ي گرگ كنند و بجان مردم افغانستان گرگ نشوند زيرا اين مردم تحديد و زجر گرگ هاي كشمير را خيلي ديده اند .

به اين برادرانت بگو ، تا تكرار خشونت مشكل اين وطن حل نخواهد شد دست از قتل و غارت و چپاول برداريد و چهره ي تاريخ را ديگر سياه وننگين نسازيد شما را روزي مرگ با خود خواهد برد اما تاريخ براي نسل هاي ديگر باقي ميماند .

زندگي در اين كرده خاكي انسانها را بسوي مرگ ميبرد و هر زنده ي روز خواهند مرد و از هستي به نيستي تبديل خواهند شد مرگ كه جايگاهش در ادوار طبيعت قرار دارد . افغانستان سر زمين كه مرگ هاي طبيعي هم از آن مترسد تا مبادا يكروز مرگ نيز در اين گودال قتلگاه قرباني انفجار هاي مدهيش شود .

در افغانستان انسان ها همه مرگ اند و همه را در كام خود ميبلغد ، سالهاست كه در هر وجب اين خاك شبگردان بي رحم تازيانه بدست و در دست ديگر شمشير جلادان نمرود ، و جماعت نيز چون فرعونيان تاريخ هيزم در بيابان انباشته و درصف صيادان انسان كش ، بهم پيوسته اند تا برده گان و اسيران قبيله هاي دور را بسوي مرگ فرا بخواند

دشت و گوه و صحرا و خانه هاي مردم ذلت كشيده ي اين وادي را جايگاه براي قرباني نسل هاي انسان بسازند و خود چون نوكران و مزدوران خون آشام براي بيگانگان در بقاي خريت زندگي كنند راستي گناه اين خاك چيست و مردم كه در اين وطن زندگي مي كنند چه گناهي كرده اند . ؟

به يعقين كه لاشخوران ديوانه بيگانگي اين وطن و بلند پروازيهاي درمنشانه و دهشت افكني ، انتحار ، قتل وكشتار مرم بي گناه افغانستان و تخريب زير بناهاي اين خانه متزلزل به دالر و دينار چسپيدند و با استفاده از نام دين و مذهب با يونيفورم شريعت ( لنگي و ريش ) به تباهي اين وطن پرداخته و با تمام وحشي گري و ....

ن. پارسا كابل