تاملی در پیام انجینیر حکمتیار (2)

تحلیل روان شناختی جنگ و آدم کشی، نشان می دهد که جبهه ای توجیه قوی و قابل پذیرشی برای کشتار دشمن نداشته باشد؛ شکست خواهد خورد. جنگ یک حادثه انسانی است و انسان ها فطرتا از جنگ و خون ریزی بیزارند! برای غلبه بر ترس آدم کشی، مدیران جنگ باید از دشمن انسانیت زدایی کنند تا دشمن را مستحق مرگ جلوه دهند تا سربازان شان دچار عذاب وجدان نشوند. مهم ترین وسیله انسانیت زدایی آن خاستگاه آسمانی و ایدؤلوژیک داشته باشد. تکفیر و توجیه مذهبی کشتارها، سودمند ترین وسیله انسانیت زدایی است. در جریان تکفیر مذهبی، نه تنها دشمن مستحق مرگ تلقی می شود بلکه کسانی که در این راه کشته می شودند؛ شهید و پاداش شان بهشت برین وعده داده می شود. کسانی که با توجیه مذهبی به جنگ می روند؛ دنبال «احدی الحسنیین» هستند یعنی یا پیروزی و نام نیکی در دنیا و یا شهادت و پاداش اخروی اند!

جریان تکفیری، در سراسر عالم اسلام قربانی های فراونی گرفته و شکوه تمدن اسلامی را بر باد داده است. جریان تکفیری ریشه در سنگوارگی اندیشه ها دارد. جزم اندیشی کوره راهی است که انسان را به چاه تنفر و تکفیر می رساند. کسانی دیانت را از عقلانیت جدا می انگارند در پرتگاه تکفیر قرار دارند و مخالف سلیقه و برداشت خود را کافر و مستحق مرگ می دانند. 

ماهیت حوادث بهسود و کویته ریشه در تفکر فاشیستی دارد که از تکفیر مذهبی سود می برد. واقعیت آن است که منفعت و برتری خواهی نژادی عده ای خاص پایه ی بسیاری از حوادث تلخ و خونین سه صد ساله اخیر کشور ما است. کشتار ملیت های غیر شیعه مانند تاجک ها و اوزبیک نشانه روشن این ادعا است.

شبهات اعتقادی حکمتیار در چند ادعا خلاصه می شود:

الف. ساختن حرم؛ شرک است؛

ب. زیارت قبر؛ بت پرستی؛

ج. توسل و استعانت از غیر خدا؛ کفر است؛

د. پیامبران و امامان علم غیب ندارند و مخالف آن کافر است.

1.    ساختن حرم؛ شرک

حکمتیار» :آنانكه بر قبور شخصيتهاى مذهبى قصرها و گنبدهاى زركوب ساخته اند، آن هم از پول فقير و مسكين و حاجتمند ساده لوح، و به نام اين كه در آستانه اين قبور حاجت تان بر آورده مى شود و دعاهاى تان مستجاب مى گردد، دروغ مى گويند، جعلكار و فريبكاراند، حرف هاى شان صد در صد مخالف قرآن و ارشادات پيامبر عليه السلام و ائمه عالى قدر اسلام است«

دلیل جواز ساختن حرم برای بزرگان دین

یكی از مهمترین اتهامات وهابی گرایانه­ ی حکمتیار آن است شیعیان برای امام شان حرم و بارگاه می­سازند و آن را نشانه­ی کفر دانسته است. آقای حکمتیار از شدت عصبیت، چشم را بر روی واقعیت­های آشکار بسته و حرم نبوی (ص) در مدینه النبی را نمی ­بیند که در عصر صحابه ساخته شده و مورد احترام ایشان بوده است. اولین كسی كه برای قبر نبی مكرم (صلی الله علیه و آله) ساخت، شخص جناب آقای عمر بن خطاب بوده است. (وفاء الوفاء سمهودی، ج2: 541)

عایشه همسر پیامبر از کسانی است که برای مزار پیامبر بنا و حرم ساخته است؛ «و بَنَت عائشة حائطا بینها و بین القبور و كانت تسكنها و تصلی فیها قبل الحائط و بعده؛ خود أم‌المومنین عایشه در كنار قبر پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله)، قبل از این كه دیواری بر اطراف قبر نبی مكرم (صلی الله علیه و آله) بنا شود و بعد از بنای دیوار، در آن جا هم سكونت داشت و هم عبادت می‌كرد.» (وفاء الوفاء سمهودی، ج2: 544)

عبدالله بن زبیر این دیوار را از بین برد و بنای جدیدی ساخت. عمر بن عبدالعزیز این بنا را از نو ساخت و توسعه داد.  جالب این كه ولید بن عبدالملك، از خلفای اموی، به عمر بن عبدالعزیز كه از طرف ایشان حاكم مدینه بود، دستور داد تا حرمی كه بر روی قبر نبی مكرم (صلی الله علیه و آله) است را از بین ببرد و توسعه بدهد و حجرات زنان پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) را هم وارد حرم پیامبر اكرم (ص) كند. (البدایة و النهایة، ج9: 89)

خطیب بغدادی با اشاره به زیارت قبر بو حنیفه کابلی، می‌گوید: «سمعت الشافعی یقول: إنی لأتبرك بأبی حنیفة و أجئ إلى قبره فی كل یوم - یعنی زائرا - فإذا عرضت لی حاجة صلیت ركعتین و جئت إلى قبره و سألت الله تعالى الحاجة عنده، فما تبعد عنی حتى تقضى؛ رهبر شافعی‌ها می‌گفت: من هر روز می‌رفتم كنار قبر ابوحنیفه و به قبر او تبرك می‌جستم. وقتی مشكلی برای من پیش می‌آمد، كنار قبر او دو ركعت نماز می‌خواندم و متوسل می‌شدم و حاجتم برآورده می‌شد» حرم امیرالمؤمنین(علیه السلام) در زمان هارون بنا شد و مورد توجه تمام مسلمانان بوده است. (موسوعة العتبات المقدسة، ج6: 97)

قبر طلحه و زبیر كه در جنگ جمل كشته شدند و در بصره بود، بر روی قبر آن دو، توسط اهل سنت و تابعین، بناء و حرم ساخته شد.(رحلة ابن بطوطة، ج1: 187/ المنتظم ابن جوزی، ج4: 387)

آقای حکمتیار به جنگ نمادهای مذهبی رفته و از آن طریق می خواهد نقبی به ارزش ها و باورهای ما بزند و پایه های اعتقادی ما را سست نشان دهد. غافل از آن که با این اندیشه بنیادهای فکری اهل سنت را نیز زیر سوال می برد و رفتار صحابه و تابعان را که اهل سنت حجت می شمارند؛ مخالف اسلام قلمداد می کند!

2.    زیارت قبر؛ بت پرستی

حکمتیار: « اين همان شركى است كه قرآن به شدت آن را رد مى كند و عامل سقوط در جهنم مى خواند، شرك تنها بت پرستى نيست، شخصيت پرستى و قبر پرستى بنياد بت پرستى است، در حقيقت بت پرستى از قبر پرستى نشأت كرده، بخش عمده قرآن به رد اين نوع شرك اختصاص يافته.»

زیارت گورستان مومنان برای درخواست غفران و رحمت برای مردگان است. البته درخواست کمک از روح بزرگان به معنای پرستش آنان نیست. پیامبر اسلام (ص) فرموده‏اند:«زوروا القبور فانّها تزهد فی‏الدنیا و تذکر فی الآخرة؛ به زیارت قبور بروید که باعث زهد در دنیا و یادآوری آخرت است» (سنن‏ابی‏داود، ج 3، ص 218) اگر خیری از جانب روح مردگان به نرسد؛ نعوذ باالله فرمایش پیامبر لغو خواهد بود.

پرستش وقتی صادق است که کسی چیزی یا کسی را به جای خداوند و یا در عرض آن بپذیرد و آن را بپرستد. آقای خطیب بغدادی كه از استوانه‌های علمی اهل سنت است، با اشاره به زیارت قبر بو حنیفه کابلی، می‌گوید: «سمعت الشافعی یقول: إنی لأتبرك بأبی حنیفة و أجئ إلى قبره فی كل یوم - یعنی زائرا - فإذا عرضت لی حاجة صلیت ركعتین و جئت إلى قبره و سألت الله تعالى الحاجة عنده، فما تبعد عنی حتى تقضى؛ رهبر شافعی‌ها می‌گفت: من هر روز می‌رفتم كنار قبر ابوحنیفه و به قبر او تبرك می‌جستم. وقتی مشكلی برای من پیش می‌آمد، كنار قبر او دو ركعت نماز می‌خواندم و متوسل می‌شدم و حاجتم برآورده می‌شد» حرم امیرالمؤمنین(علیه السلام) در زمان هارون بنا شد و مورد توجه تمام مسلمانان بوده است. (موسوعة العتبات المقدسة، ج6، ص97)

در قرآن کریم، توسل یافتن به غیر خدا را برای یافتن مقام قرب الهی مجاز شمرده است: «یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إتَّقُوا اللَّهَ وَ إبْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ وَ جَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! تقوای الهی پیشه کنید و وسیله ‌ای برای تقرب به خدا بجویید و در راه او جهاد کنید! باشد که رستگار شوید.»

در یکی از آن روایات است که عایشه می‏گوید:
شبی رسول‏اللَّه(ص) به گمان اینکه من خواب رفته‏ام از منزل خارج شد، من به دنبال او رفتم، آن حضرت به قبرستان بقیع رفت و مقداری ایستاد و دعا کرد و برگشت من با عجله برگشتم منزل ....... به رسول‏اللَّه (ص) گفتم: من چگونه اهل بقیع را زیارت کنم؟ فرمود: بگو «السلام علی أهل الدیار من المؤمنین و المسلمین و یرحم اللَّه المستقدمین منّا و المستأخرین و انّا ان شاء اللَّه بکم لَلاحقون» (صحیح مسلم؛ کتاب الجنائز، ص 412، باب 35، ح 974)

فاطمه زهرا سلام الله علیها  در زمان پدرش رسول‏اللَّه (ص) و بعد از آن حضرت به زیارت قبر حمزه و شهدای احد می‏رفت و نماز و دعا می‏خواند و گریه می‏کرد. ( السنن الکبری، عبدالرازق، ج 3: 572 و ج 4، ص 131 ؛ مستدرک الحاکم، ج 1:  533.)
منابع اهل سنت نقل کرده‏اند که: فاطمه (س) پس از دفن رسول‏اللَّه(ص) مقداری از خاک قبر رسول‏اللَّه(ص) را برداشت و بویید و این اشعار را قرائت فرمود:

·        ماذا علی من شمّ تربة احمد
أن لا یشمّ مدی الزّمان غوالیاً
صبّت علیّ مصائب لو اَنّها
صبّت علی الأیّام صِرْنَ لیالیاً (التاریخ القویم، تألیف:محمد طاهر الکردی المکّی، ج 1: 196.)

 نیز نقل کرده‏اند که: عایشه در مکّه مکرّمه قبر برادرش را زیارت می‏کرد.( مستدرک الحاکم، ج 1: 376.)

آقای حکمتیار چشم بر واقعیت های دینی و ملی بسته و ناخواسته قبرهای بزرگانی مانند خواجه عبدالله انصاری، سنایی، مولوی و نیز قبر میرویس هوتکی و... را نا دیده گرفته است. اگر حکمتیار از دین داری حرف می زند و نیت نژادی ندارد چرا در برابر قبور عبدالرحمان خان، احمدشاه ابدالی و میرویس و... موضع گیری نمی کند؟ این رفتار پارادوکسیکال و موزورانه حکمتیار نشانگر نیت نژادگرایانه او است که زیر پوشش مذهب پنهان کرده است.

جناب حکمتیار سنت و سیره عقلایی صحابه و مردم شریف اهل سنت افغانستان را نا دیده گرفته که هم اکنون گروه گروه به قبور اهل مومنین و بزرگان؛ به ویژه زیارت قبر منسوب به علی ابن ابی طالب در مزار شریف می روند و به تبع مفتی وهابی عربستان جناب بن باز به تکفیر قاطبه مسلمانان پرداخته است: «زیارت اهل قبور برای زن ها جایز نیست و حرام است» (مجموع فتاوی بن باز، ج 13:  324.) باز هم بنازم به جناب بن باز تنها زیارت زنان را حرام دانسته است! اما حکمتیار وهابیت را پشت سر گذاشته است!

3.    توسل و استعانت از غیر خدا؛ کفر است:

حکمتیار: « مگر شما در هر ركعت نماز تان نمى گوييد: اياك نعبد و اياك نستعين؟ آيا اين تعهد معنى ديگرى جز اين دارد كه نه احدى جز خدا را مى پرستيم و نه از احدى جز خدا استعانت مى جوييم؟!! اگر معنى اش همين است پس استعانت از قبر براى چه؟ مگر نمى دانيد كه قرآن با الفاظ صريح و تأويل ناپذير مى فرمايد: انك لاتسمع الموتى: اى پيامبر! مرده ها نه تنها حرفت را نمى شوند بلكه اگر بخواهى آنان حرفت را بشنوند قادر به آن نخواهى شد!!»

توسل جستن به بزرگان برای قرب الهی، جواز عقلانی و شرعی دارد. در قرآن کریم، توسل یافتن به غیر خدا را برای یافتن مقام قرب الهی مجاز شمرده است: «یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إتَّقُوا اللَّهَ وَ إبْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ وَ جَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! تقوای الهی پیشه کنید و وسیله ‌ای برای تقرب به خدا بجویید و در راه او جهاد کنید! باشد که رستگار شوید.»

جناب حکمتیار، مردگان را نا توان مطلق فرض کرده است! مگر آیه «ولاتقولوا لمن یقتل فی سبیل الله امواتا؛ بل احیاء عند ربهم یرزقون» را در دروران جهاد بارها در سخنرانی خود می گفت؛ از یاد برده که این چنین سرای دیگر را سرای نیستی و مردگان (پیامبران، اولیا و شهیدان) را نا توان مطلق فرض کرده است.

4.    انکار علم غیب پیامبران و امامان

حکمتیار « کسانى كه به شما مى گويند: على (رضى الله عنه) و ائمه علم غيب داشتند، ادعاء شان پوچ و صد در صد مخالف قرآن است، قرآن با تأكيد و به طور مكرر و در آيات متعددش و با الفاظ صريح مى فرمايد: جز خدا هيچ كسى در زمين و آسمان از غيب اطلاعى ندارد، يعنى نه فرشته ها از غيب آگاه اند، نه پيامبران، نه صحابه، نه ائمه و نه اولياء الله، قرآن به پيامبر عليه السلام دستور مى دهد كه با الفاظ واضح به مردم اعلان كند كه:  براى خود مالك هيچ سود و زيانى نيستم مگر آنچه خدا خواسته (و برايم مقدر فرموده)، و اگر از غيب آگاه بودم خير زيات حاصل مى كردم و هرگز ضررى بمن نمى رسيد، من تنها نذير و بشيرى براى مؤمنان نيستم.  معنى اين آيه خيلى واضح و روشن است و به وضاحت تمام حكم مى كند كه عدم نيل به اهداف و مواجه شدن با ضرر و زيان نشانه عدم علم غيب هر انسان است، يعنى اگر رسول الله (صلى الله عليه وسلم) علم غيب مى داشت در جنگ احد مجروح نمى شد و هفتاد تن از يارانش به شهادت نمى رسيدند، زيرا مى دانست كه چگونه از شر دشمن در امان باشد و چگونه از پيروزى دشمن جلوگيرى كند، اگر على (رضى الله عنه) علم غيب مى داشت در مسجد مورد حمله ناگهانى قرار نمى گرفت و مجروح و شهيد نمى شد، اگر امام حسين (رضى الله عنه) علم غيب مى داشت در كربلا با هفتاد و دو تن از يارانش به شهادت نمى رسيد. اگر امام رضاء علم غيب مى داشت با پسر هارون الرشيد بيعت نمى كرد، جام زهر را نمى نوشيد، (همانگونه كه برخى از آخوندها ادعاء مى كنند)

علم غیب پیامبران و امامان

فهم متون دینی کار تخصصی است که نیازمند پیش دانسته های زیادی است؛ که مهم ترین آن تخصص در دانش اصول فقاهتی (فهم استدلالی متون دینی با روش فقهی) است که دلالت آیات و روایات را به درستی فهم کند. بدون دانستن ابعاد موضوع و مطلق و مقید بودن دلایل، شآن نزول و صدور و... فهم درستی از متون دینی حاصل نخواهد شد. جناب اینجینیر حکمتیار، با دیدن برخی آیاتی که علم غیب را مخصوص خداوند دانسته؛ برداشت کلی از آن نموده و آیاتی که غلم غیب را به انبیا و اولیا نسبت داده؛ ندیده است؛ اما با این دانش ناقص خود شیعیان را تکفیر کرده است! در باره علم غیب، دو دسته­ی کلی آیات قرآن وجود دارد؛ یک دسته از آیات قرآن علم غیب را مخصوص خداوند دانسته و دسته دیگر پیامبران و اولیای خاص الهی را نیز بهرمند از علم غیب معرفی کرده است؛

1.              علم غیب؛ مخصوص خداوند:

الف. «وعنده مفاتح الغيب لا يعلمها إلا هو»؛ نزد او کلیدهای غیب است،‌ کسی جز او آنها را نمی داند.»(انعام/ 59)

ب. آیاتی علم غیب را از بشر نفی می کنند: « ولو كنت أعلم الغيب لاستكثرت من الخير؛ و اگر من غیب می دانستم، خیر فراوانی به دست می آوردم.»(اعراف/ 188)

2.              واگذاری علم غیب به برخی از بندگان خاص:

الف.  آیاتی بیان می کند که خداوند برخی از بندگان را از امور غیبی آگاه می سازد: «عالم الغيب فلا يظهر على غيبه أحدا؛  إلا من ارتضى من رسول؛ خداوند عالم به غیب است،‌ پس این غیب را برای احدی روشن نمی سازد، مگر کسانی که خداوند از آنها راضی باشد که رسول هستند» (جن/ 27)

ب. آیاتی نیز پیامبران را عالم به غیب معرفی کرده است: «تلك من أنباء الغيب نوحيها إليك ما كنت تعلمها أنت ولا قومك من قبل هذا؛ آن از اخبار غیبی بود که ما آن را به تو وحی کردیم و تو و قومت پیش از این، آن را نمی دانستید» (هود/ 49)

ج. آیاتی که برخی افراد غیر نبی را نیز آگاه به علوم غیبی معرفی کرده است: «قال الذي عنده علم من الكتاب أنا آتيك به قبل أن يرتد إليك طرفك؛ کسی که نزد او علمی از کتاب بود گفت من قبل از آن که تو پلک چشمهایت را به هم بزنی تخت بلقیس را برایت حاضر می کنم» (نمل/ 40) این آیه که در حق آصف بن برخیا نازل شده است،‌ نشان از بهره مندی او از علمی بوده است که دیگران از آن بی بهره بوده اند.

آقای حکمتیار توجه دارند که این آیا از جانب خدایی نازل شده که معجزه بودن قرآنش آن است تعارض ندارد؛ پس لطف کنید کمی دانش دینی را افزایش دهید و در مکتب بزرگان علمای ما تلمذ کنید تا عام و خاص و مطلق و مقید بودن و در کل مهارت اجتهاد را بیابید و بدون تامل آیات قرآن را تفسیر به رای نکنید که عواقب بدی در انتظارتان خواهد بود.

علم غیب اکتسابی نیست و اصالتا از آن خداوند است و انسان ها که به طور طبیعی تنها از دو منبع حس و عقل بهره مند هستند؛‌ بهره ای از علم غیب ندارند. به تصریح قرآن کریم،‌ خداوند متعال خود در مواردی برخی از بندگانش را از امور غیبی آگاه ساخته است،‌ بنابراین آن بندگان خاص نیز به فضل الهی از علم غیب بهره مند شده اند؛ و بندگان یادشده منحصر به پیامبران نبوده و اولیا‌ی خاص‌ نیز از چنین علمی به فضل خداوند، بهره مند شده اند.این برداشت؛ از متن قرآن گرفته شده و شما صریح قرآن را شرک دانسته اید! آیا چنین برداشتی جز محمل سطحی نگرانه و متحجرانه طالبانیسم است که با این نوع برداشت های یک سویه جهانی را به آشوب کشانده و ملت شریف افغان را به اسارت گرفته است؟ 

این که چرا پیامبر (ص) و امام حسین (ع) و... به علم غیب خود در جنگ ها عمل نکرده؛ بحث دیگری است که نباید رفتار آنان را با پارامتر های عادی انسانی عادی بازشناسی کرد؛ که امکان ندارد. پیامبر (ص) و اولیای الهی به لوح محفوظ و قضای حتمی الهی راه ندارند و این عرصه مخصوص خداوند است. آنان تنها خزانه علم غیب غیر حتمی راه دارند. اگر بر اساس ان عمل می کردند نیز ممکنو بود؛ قضای حتمی الهی تغییر کند. حکمت خداوند هم تقاضا می کند که حوادث عالم را بر مجرای سنت سنت اسباب و مسببات جاری کند! وارد بحث تخصصی این حیطه نمی شوم که نه حکمتیار ان درک می کند و نه فضای باز اینرنت جای ان است.

5.     توسل و استعانت از غیر خدا؛ کفر است:

حکمتیار: « مگر شما در هر ركعت نماز تان نمى گوييد: اياك نعبد و اياك نستعين؟ آيا اين تعهد معنى ديگرى جز اين دارد كه نه احدى جز خدا را مى پرستيم و نه از احدى جز خدا استعانت مى جوييم؟!! اگر معنى اش همين است پس استعانت از قبر براى چه؟ مگر نمى دانيد كه قرآن با الفاظ صريح و تأويل ناپذير مى فرمايد: انك لاتسمع الموتى: اى پيامبر! مرده ها نه تنها حرفت را نمى شوند بلكه اگر بخواهى آنان حرفت را بشنوند قادر به آن نخواهى شد!!»

توسل جستن به بزرگان برای قرب الهی، جواز عقلانی و شرعی دارد. در قرآن کریم، توسل یافتن به غیر خدا را برای یافتن مقام قرب الهی مجاز شمرده است: «یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إتَّقُوا اللَّهَ وَ إبْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ وَ جَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! تقوای الهی پیشه کنید و وسیله ‌ای برای تقرب به خدا بجویید و در راه او جهاد کنید! باشد که رستگار شوید.»

جناب حکمتیار، مردگان را نا توان مطلق فرض کرده است! مگر آیه «ولاتقولوا لمن یقتل فی سبیل الله امواتا؛ بل احیاء عند ربهم یرزقون» را در دروران جهاد بارها در سخنرانی خود می گفت؛ از یاد برده که این چنین سرای دیگر را سرای نیستی و مردگان (پیامبران، اولیا و شهیدان) را نا توان مطلق فرض کرده است.

    و اینجا      منبع پیام حکمتیار

ابزار هدایت به بالای صفحه